MamaNaPediatrii

Powoli mija 2013. rok.  Z mojego małego medycznego punktu widzenia dzielę go na 2. Pierwsza połowa roku była obfita w doświadczenia, ludzi, których spotykałam, pacjentów, których zbadałam i wiedzę, którą zdobywałam. Od lipca do chwili obecnej (nie wliczając wakacyjnych pediatrycznych praktyk), niestety wiele się nie działo. Może nie jestem wielką pasjonatką medycyny, ale ubolewam nad tym, że w czasie, który powinniśmy my, studenci poświęcić na naukę i zdobywanie umiejętności praktycznych, marnujemy na przychodzenie i wychodzenie z zajęć. Często śmialismy się z kolegami, że w dniach, gdy wychodzimy z domu na zajęcia po rozpoczęciu "Dzień Dobry TVN", a wracamy przed zakończeniem, wtedy jesteśmy pasjonatami medycny ;) Z jednej strony wiele się nie nauczyliśmy, ale z drugiej, spędzaliśmy czas ze sobą, spotykaliśmy się i korzystaliśmy z czasu, którego jak nas zapewniają koledzy lekarze, wiele później nie będzie. Ale jak to bywa z ludźmi, gdy mają za dużo czasu, były wśród nas p...

Mam za sobą psychiatrię. Faktycznie, jest to całkiem inna medycyna niż dotychczas.  Pacjentka zapewniająca, że ktoś zabił jej 144 000 dzieci i dlatego skoczyła z balkonu.  80-letni pacjent z myślami samobójczymi i depresją.  Pacjentka widząca nadajniki w głowie i czująca, że lekarz chce sprzedać jej narządy rodne do prowadzenia badań naukowych. Może to się wydawać śmieszne, ale wszyscy ci pacjenci byli kiedyć całkiem zdrowi, całkiem dobrze radzący sobie w życiu, wykształceni, pracujący. 1 na 4 osoby wg statystyk ma, lub będzie miała objawy psychiatryczne, nadające się do leczenia. Trochę przerażające... Btw. Jaką grupę wiekową najczęściej dopadają myśli i tendencje samobójcze? - powyżej 60 roku życia!

Koniec wakacji. Nowy, ostatni rok akademicki zacznie się lada moment. Z jednej strony żal wyjeżdżać z domu, a z drugiej tęskno już do Słodziaków z grupy, akademika i pacjentów na oddziałach różnej maści.  Sercem jestem jednak ciągle z Wielkimi Sercami z oddziałów dziecięcych, w których odbywałam praktykę z pediatrii. Zdecydowanie były to najlepsze praktyki ever :) Pacjenci kochani, rodzice współpracujący, lekarz mój prowadzący nastawiony przyjaźnie i chcący wiele mnie nauczyć. Czego chcieć więcej? Codzienne wstawanie o nieludzkich porach i jazda do oddalonego miasta okazały się być nawet przyjemne, gdy wizja kilku godzin z dzieciakami mnie budziła. Jeszcze 5 lat temu na hasło "Oddział Oknologii i Hematologii Dziecięcej" przechodziły mnie ciarki. Dziś wiem, że jest to miejsce, gdzie więź między pacjentem, rodzicem a lekarzem jest najmocniejsza w porównaniu z innymi oddziałami. Ale... im wyżej wchodzisz, tym z wiekszego stopnia możesz upaść. Nastoletni Rafał po ...

Od ostatniej sesji i kontaktów z medycyną minęły już prawie 2 miesiące, dlatego i przerwa w pisaniu była dość spora. Jak co roku, tak i w tym obowiązkowo muszę przepracować praktyki w szpitalu. Po 5. roku studiów są to 2 tygodnie na oddziale ginekologii i położnictwa, oraz 2 tygodnie pediatrii.  Póki co, za mną są praktyki z ginekologii. Zależało mi głównie na tym, by być przy porodzie naturalnym, bo cesarskie cięcie już widziałam. Wtedy zrobiło to na mnie ogromne wrażenie i ze wzruszenia ocierałam łzy maseczką. Pierwsze dni praktyk przebiegały dość spokojnie, trochę podpatrywałam pracę na izbie przyjęć, trochę na sali operacyjnej i przy tzw. któtkich zabiegach. (uwaga! Można mieć endometriozę na łechtaczce!)  Doczekałam się dnia, gdy trafiłam na poród. Z jednej strony było to niesamowite i bardzo uczuciowe, zwłaszcza, gdy po wyjściu na świat małego człowieka ojciec płakał i mnie wyściskał. Niestety z drugiej okazało się, że powiedzenie "Panu Bogu nie udały się 2 rzec...

Egzaminy pozdawane, przyjaciele pożegnani. Niektórzy do października, niektórzy do niewiadomo kiedy, bo zaczynają przygodę już jako lekarze.  5. rok był inny niż wszytskie, to na pewno. Wiedza, którą próbowaliśmy przyswajać na pewno jest bardziej życiowa, niż z lat 1-3... ale i tak jest to pierwiastek tego, co wiedzieć powinniśmy. Nie wiem czy tylko ja, ale mam ciągłe wrażenie, że czas leci, a wiedzy wiele nie przybywa... Chyba za dużo tego i za bardzo szczegółowo. No i nie wraca się do tego, co już było.  Teraz wakacje. Zasłużone. Przy zatruciu silnym kwasem lub zasadą (Kret) nie dawaj wody!!! tylko np. białko kurze :) Na zatrucie paracetamolem - N-acetylocysteinę, a jedząc dużo bobu może się okazać, że masz niedokrwistość hemolityczną z niedoboru dehydrogenazy glukogo-6-fosforanowej. A składu koziego mleka do tej pory nie znam :) No i czy w starym poniemieckim domu można się zatruć ołowiem czy pleśnią - to już niech zostanie słodką tajemnicą Zakładu Pediatrii ...

Jak co roku, tak i w tym ostatnie tygodnie sesji powodują, że mam coraz mniej chęci i siły do działania. Coraz częściej  czuję, że nic mi się nie chce, a nauka jest ostatnią rzeczą którą jestem w stanie ogarnąć. Mimo, że piąty rok nie był najcięższy, to i tak końcówka wysysa ze mnie resztki człowieczeństwa. Chwila nad morzem oderwała mnie od rzeczywistości, ale tak naprawdę to tylko zrobiła mi smaku na wakacje :(  Ostatni egzamin przede mną, ostatni, a jednocześnie najważniejszy, bo 3-letni. Podoba mi się pediatria, ale ilość wiedzy do przyswojenia i pogoda za oknem zdecydowanie nie sprzyjają nauce... Tak jak co roku, tak i w tym muszę wykrzesać resztki sił na koniec sesji, żeby podołać i zapracować na wakacje. Wakacje, które co roku uważam, za mega zasłużone i mega wyczekane. ;)

Są specjalizacje, które bardzo różnią się od reszty dziedzin medycyny. Jedną z nich jest otorynolaryngologia, czyli medycyna ucha, gardła, krtani, nosa i innych części szyi. Zakres równie wąski, jak cięcia robione w trakcie operacji tych narządów. No i jak można się domyślać, na bloku widoczność ograniczona niemal zupełnie do operatora i asysty, która jak widzieliśmy, też za wiele nie widzi.  Pacjent, lat około 60, rozpoznanie: rak krtani. Na same słowo "krtań" widzę książkę i atlas do anatomii. Widzę moją asystentkę, która opowiada o tych wszystkich chrząstkach, fałdach, mięśniach i pracy tego wszystkiego. Nigdy w życiu nie powiedziałabym, że to jest tak skomplikowane. Wtedy to był koszmar. W sumie teraz nie mniejszy, gdy pomyślę, że trzeba będzie wrócić do tego przy nauce do egzaminu... ;/ Wracając do pacjenta. Sala operacyjna. Pacjent na stole, instrumentariuszka przy narzędziach, lekarz skupiony wycina część krtani. Zakłada rurkę tracheostomijną, zakłada opatrunek. B...

Pierwsza myśl - "będzie ciężko". W końcu sama diagnoza "nowotwór" przyprawia o niemały stres. A jeśli do tego dojdzie wiek pacjenta, jaki w Oddziale Onkologii Dziecięcej waha się między 0-18 lat, to nie sposób przejść obojętnie. A jak to widać z perspektywy życia szpitalnego? Jest to chyba najbardziej pozytywny i ładny oddział, na jakim byłam. A sami pacjenci? Najbardziej rozpromienieni jakich można sobie wyobrazić. Małe, łyse, uśmiechnięte buzie biegały po oddziale. Na korytarzu AGD, RTV i ślicznie wyposażona bawialnia, które mają chociaż w niewielkim stopniu umilić pobyty w szpitalu, trwające czasami po kilka miesięcy. Rhabdomiosarcoma, germinoma wydzielająca -, takie choroby widzieliśmy, a rozmawialiśmy o wielu innych, brzmiących równie kosmicznie. Siedzieliśmy na kanapie w pokoju i opowiadaliśmy o amplifikacjach genów w neuroblastomie, ploidiach i objawach sugerujących guzy wieku dziecięcego. Wtedy uświadomiłam sobie, że miałam szczęście nie przechodząc przez...

Wiele razy zastanawiałam się co mają w sobie studenci medycyny, czego nie mają inni studenci. Odpowiedź jest prosta - niczego :) Tak na prawdę nie różnimy się niczym, po za tym, że studiujemy kierunek, który wymaga od nas większej ilości pracy, a w przyszłości daje zawód bardzo odpowiedzialny i często dobrze płatny. Dostać się na medycynę nie jest łatwo, bo i chętnych jest zawsze dużo. Same studia są na pewno bardzo ciekawe i z pewnością wiele osób satysfakcjonują. Ale tak jak i na innych uczelniach, także i u nas uczymy się wielu rzeczy bez sensu. Większość czasu spędzamy na nauce czegoś, co w życiu nam się nie przyda, a jeśli coś jest ważne, to i tak po kilku dniach o tym zapominamy. Czyli jest tak, jak jest wszędzie. Z takim nastawieniem zawsze rozmawiam z moimi znajomymi studiującymi różne kierunki, a mam ich wielu, więc i moje porównania są dość zasadne.  Wielokrotnie słyszałam, że studenci medycyny, mają o sobie dość wysokie mniemanie. (tak, jakby na innych kierunk...

W miniony weekend byłam uczestnikiem III Ogólnopolskiej Konferencji Naukowej "Chirurgia Dziecięca" , która odbyła się w Poznaniu. Pojechaliśmy ze znajomymi by z jednej strony posłuchać o chirurgii dziecięcej, z drugiej poćwiczyć na fantomach i laparoskopach, a z drugiej żeby zwiedzić Poznań i miło spędzć czas wolny. Było... niespodziewanie dobrze :) Najmilej zaskoczył mnie poziom prac naukowych wystawianych przez studentów uczelni medycznych. Tym razem byli to głównie studenci Wrocławia i Warszawy. Jedna praca była z Łodzi. Widać, że wszyscy dobrze się przygotowali i przez to ich wystepy bardzo dobrze się słuchało. Za krótkie wędzidełko, lepiej podciąć i wysłać do logopedy (póki dzieciątko małe i nie będzie pamiętać wizyty u lekarza). Guz w brzuchu u dziewczynki - koniecznie i szybko wysyłamy na diagnostykę w kierunku nowotworu jajnika. Co ciekawe, do tej pory zdarzają się przypadki kilkunastu centymetrowych raków wcześniej niezdiagnozowanych!!!. Umiejętności studentów w ...

Jesteś na imprezie z przyjaciółmi. Bawicie się w najlepsze. Muzyka gra, alkohol się leje. Nagle ktoś z tłumu wdaje się w bójkę z Twoim kolegą. Wyciąga nóż i ciśnie nim w chłopaka, który pada na ziemię. Co robisz? - Oceniasz bezpieczeństwo SWOJE! Podbiegasz, sprawdzasz przytomność kolegi. Nie reaguje. - Wzywasz pomoc.  i co dalej? w praktyce zapewne panikujesz, ale musisz COŚ zrobić. - Odchylasz głowę do tyłu, by udrożnić drogi oddechowe . Kładziesz rękę na piersi, z której wystaje nóż wbity w okolice serca, aby poczuć, zobaczyć i usłyszeć przez 10 sek .czy kolega oddycha. Nie oddycha. i co dalej? - Wykonujesz resuscytację! a co z nożem? zostawiasz i uciskasz z nożem? czy w szkole uczyli, żeby nie wyciągać ciała obcego? a może wyciągasz wiedząc, że z tergo miejsca poleje się krew?  - Wyciągasz! Przecież chłopak umiera, więc z nożem czy bez zaraz umrze, a tak, może uda się go uratować. gdzie uciskasz? 2 palce powyżej wyrostka mieczyk...

Miesiąc na chirurgii, na V roku, to jedyny taki czas na studiach, gdy jedyne co trzeba zrobić, to wstać rano, ubrać się, zrobić śniadanie do torebki, iść na zajęcia, zjeść w przerwie śniadanie, wrócić z zajęć i myśleć o tym, co pysznego dziś chcesz ugotować. Niewiele było nauki, wręcz trzeba przyznać, że nauki nie było w ogóle :) Czy ten czas był dobrze spożytkowany? Studia to nie tylko nauka i ciągłe myślenie o zaliczeniach. To też czas, kiedy można nauczyć się gotować, pooglądać dużo starych filmów, spotkać się ze znajomymi, rozmawiać, rozmawiać i rozmawiać. Póżniej będzie już tylko z tym gorzej... Ja na pewno delektowałam się tym czasem, którego będzie mi nie raz brakować.  No, ale medycznie też co nieco się działo. Przede wszystkim chirurgia ogólna i transplantologia minęła ciekawie. Asystowaliśmy przy operacjach. Mi szczęśliwie trafiła się resekcja nerki z p.profesorem, gdzie pozwolono mi zszyć tkankę podskórną i przepuklina pachwinowa, podczas której tylko ja asystowała...

Śliczne przyszłe mamy chodziły parkami po oddziale, trzymając się za lędźwie i dźwigając przed sobą przyszłe cuda. Widok nieziemski! Każda kolejna piękniejsza. Nie widziałam nigdy wcześniej tak spokojnych pacjentów (pacjentek) na żadnym innym oddziale. Fenomen! Z drugiej strony nie widziałam nigdy wcześniej takiego oddziału borykającego się z tak dużą liczbą problemów etyczno-moralnych...   Z jednej strony wcześniej na ginekologii kobieta, wiek 40 lat, od ok. 10 lat starająca się doprowadzić do tego, by chciał w niej zamieszkać na 9 miesięcy przyszły mały człowiek, tym razem in vitro. Z drugiej strony na położnictwie kobieta, w kolejnej ciąży, po wcześniejszej aborcji, w wieku 18 lat, z dużym ryzykiem wady płodu. Z wiadomych względów nie widać było u niej radości ze stanu, w jakim się znajduje. Jeszcze inna przyszła na USG z mężem i córką, by usłyszeć od pani doktor, że dziecko rozwija się zdrowo i że będzie to (na wielkie niezadowolenie taty) kobieta.  Na ...

Bakterie, wirusy, grzyby, pasożyty. Bacillus anthracis, HIV, HBV, Pneumocystis carinii, Giardia lamblia, i wiele, wiele innych ciekawych stworzonek trzeba było poznać od A do Z. Od cyklu rozwojowego, przez żywicieli, po choroby, które wywołują i powikłania, jakie zostawiają. O zgrozo!  Pamiętaj! Każda malopłytkowość, każda gruźlica, każdy rak inwazyjny szyjki macicy są wskazaniem do testu na HIV! Wiele chorób zakaźnych daje objawy niespecyficzne: grypopodobne, zespół mononukeozopodobny, kaszel, gorączka, ból brzucha, głowy, nogi itd. Jak tu być mądrym i wpaść na chorobę, która występuje raz na wiele tysięcy przypadków!? Dr House przy chorobach zakaźnych wymięka :) Pasożyt - chudnięcie, wymioty, nudności. HIV - pierwsze objawy gorączka, powiekszone węzły chlonne, częste przeziębienia. Leczenie? Pasożyt - jednorazowy albendazol. HIV - leczenie do końca życia kolorowymi tabletkami. Jak widać banalne objawy to nie tylko niestrawność czy grypa, ale też rzadko występujące choro...

W ferworze walki z neurologią zapomniałam o minionej ginekologii, która dzięki Świętom Bożego Narodzenia została skrócona i przebiegła w formie skumulowanej. I chociaż blok trwał 4 dni i raz byliśmy u pacjentek to i tak sam oddział i jego specyfika zrobiły na mnie wrażenie. Jako, że była to patologia rozrodu i ciąży nie sposób było uniknąć tematu in vitro. Sam problem niepłodności ostatnimi czasy przybiera ogromnych rozmiarów. O niepłodności mówimy, gdy para stara się o dziecko co najmniej 1 rok, bez rezultatów. Co gorsza problem ten dotyczy coraz więcej młodych par. 23-, 24- letnie kobiety, które od 2-3 lat starają się o dziecko powodują, że zaczynam inaczej myśleć o rodzicielstwie. Bardziej pro. Do tego kobiety, koło 40 r.ż., które prawie ze łzami w oczach opowiadają, że od ponad 10 lat nie mogą zajść w ciążę... Za to patrząc na to z drugiej strony czy nie za bardzo chcemy tym sterować? Dziewczyny coraz szybciej zaczynają współżyć, stosować antykoncepcję. Pamiętam dziewczynę 18-l...

Egzamin zdany.  Neurologiem nie będę. Sama neurologia, jako dziedzina medycyny jest bardzo ciekawa. Wiele ciekawych rzeczy wyjaśnia, wiele daje do myślenia. Okazuje się, że każda najmniej skomplikowana czynność wymaga ogromnie wielu skomplikowanych procesów przesyłania informacji przez kilometry neuronów. Ciekawe... ale zarazem przykre. Bezradność na neurologii mnie przeraziła. Wystarczy spojrzeć na schorzenia neurologiczne: afazje, agnozje, aprakcje spowodowane urazem, udarem, krwotokiem... wszystkie sprowadzają się do uszkodzonych neuronów, krórych odtworzenie jest niemożliwe. Jedynie ludzki organizm może (ale nie musi) się uporać ze schorzeniem. Leki niewiele pomogą... Leczenie neurologiczne sprowadza się do usunięcia skrzepu powodującego udar, zastosowanie antybiotyku, który spowodował porażenie obwodowe nerwu twarzowego (ale już nie ośrodkowe!) i praca pani logopedki u afatyków. Tylko... a może AŻ? tyle. Nie wiem. Wiem za to, że oddział udarowy jest tak przygnębiający, ż...

Przez całe 2 miesiące pracowałam jak mróweczka na to, co mam w indexie. Jestem z siebie zadowlona, a to już duży sukces. Za to same wakacje średnio mnie zadowolą. Za długo... miesiąc sądzę, że by wystarczył. No iewentualnie miesiąc tych praktyk, które trzeba w szpitalu wychodzić. Chociaż... chirurgia póki co jest interesująca, podobnie jak pomoc doraźna na SORze. Pożyjemy, zobaczymy. Póki co myślę co bym mogła robić w przyszłości. Zabiegówka czy pediatria? Oto jest pytanie! Może moje szydełkowanie, wycinanie, malowanie i rysowanie przyda się w przyszłości? Kto wie... Teraz odpoczynek. Zasłużony. Choć na niskim budżecie, to pewnie nie mniej ciekawy jak kolegów i koleżanek wysyłających pozdrowienia z Brazylii, Kuwejtu, Ghany, Włoch itd... Polska wieś też jest piękna :)

Przyszedł maj, a z majem przyszły i zaliczenia. Medycyna nuklearna za mną, ale reszta...  Patomorfologia, z której, jeśli mi się nie uda zdobyć 5 z ostatniego kolokwium, czeka mnie egzamin 2-letni :/ Pediatra - to, co lubię, ale czasu nigdy na nią nie ma. Radiologia - której tak czy siak umieć nie będę. Endokrynologia - o zgrozo! Medycyna katastrof, jedyny przyjemny przedmiot :) Pracy sporo, a pogoda nie sprzyja siedzeniu nad książkami. No nic. Trzeba się brać, a nie gadać :) Wakacje tuż tuż, więc trzeba sobie na nie zapracować :)

Piątek - pediatria - najlepszy dzień tygodna. A jednak można go zniszczyć. Wystarczy trafić na lekarza - asystenta, który moim skromnym zdaniem, jest człowiekiem nie na właściwym miejscu.   Czytanie podręcznika z embriologii (nauka o rozwoju zarodkowym) studentom na oddziale, podczas gdy wszyscy inni asystenci pokazują jak badać niemowlaki, na co zwracać uwagę, to chyba jest nieporozumienie!!! Dzieciaczki aż się wyrywają do badania, rodzice się nie sprzeciwiają, a nas czego się uczy? Syncytio-, cyto-, "sryto"-trofoblast... brak słów. Nie dziwię się pacjentom, że mając kontakt z takimi medykami narzekają, że nic nie rozumieją co się do nich mówi...   Mina innych lekarzy po przejściu obok nas ("zainteresowanych" studentów) słuchająych książki z embriologii - bezcenna :) 8 marca jest fajnym dniem :)

Można mieć 22 lata i być dziewczyną Można być pod kontrolą lekarską i być spokojnym o zdrowie Można nie mieć żadnych dolegliwośći i mieć raka Można... Bezobjawowy, rośnie, powoli i gdyby nie nagła kolka któregoś dnia, pewnie rósłby nadal zmniejszająć szanse na bycie w ciąży. USG było zrobione. Już wtedy guz musiał być. Nic nie wykazało. Uśpiona czujność na następne kilka lat włączyła się i Dziewczynie i Lekarzowi. Tym razem jednodniowa kolka nie została zbagatelizowana i dzień później operacja pozwoliła postawić diagnozę - Teratoma maturum po jednej, Cystis ovarii po drugiej. Potworniak, czyli kulka zawierająca różne tkanki, łącznie z tłuszczową, mięśniową, wlosami, a nawet zębem, została usunięta razem z jajnikiem. Torbiel również. Poszły pod mikroskop. W torbieli - rak. No to co? Usuwamy dalej... pewnie tarczyca też dojdzie do zestawu organów wyciętych... Ale spokojnie. Kawałeczek jajnika, który został, jest wystarczający do występowania owulacji, więc może i będzie dzi...

Przyszedł czas na zajęcia z maluszkami na Oddziale Pediatrii. Do tej pory zajęcia odbywały się na "Dzieciach Starszych". Noworodki i niemowlaki bardzo ciepło przywitały nas w salach szpitalnych. Zwłaszcza jeden Mały Człowiek, jednego studenta, kolegę Grzegorza. Biedny Grzesiek został wsadzony na krzesło, a od góry, ku jego zdziwieniu, aststentka spuściła mu wprost w ramiona malusiego chłopca. Trochę płaczu, trochę stresu, a na koniec - sen ich obu (chyba kogoś nie zainteresował monolog prowadzącej zajęcia pani dr :) Szkoda tylko, że takie malutkie cudo ktoś mógł oddać i nie chcieć... Chłopiec był zostawiony przez rodziców. Mam nadzieję, że znajdzie się rodzina chętna pokochać małego Śpiocha. Inny Mały Człowiek z galaktozemią rodziców też nie wybrał, bo nie wyglądali na osoby zainteresowane prowadzeniem diety dla chorego syna. Rozmowy lekarzy jasno dawały do zrozumeinia, że ta choroba jest nieuleczana, a brak stosowania siety skutkuje ciężkimi powikłaniami ze strony głów...

Nowy rok akademicki nowe przedmioty starzy znajomi stary akademik wszytsko po staremu. Radiologia dziś minęła. Grzecznie, miło, spokojnie. Oby tak dalej.   Za duża wiedza czasami nie jest dobra. Za dużo wiedzieć, za dużo się domyślać, za dużo szukać objawów pasujących czasami nie warto. Jako lekarz owszem. Jako wnuczka... niebardzo.   Na zajęciach statystyki, cyferki, a w życiu? Strach. Niepewność. Żal. Okropieństwo.   Wyraz "niezłośliwy" ma w sobie tyle negatywnych emocji... że brak słów. Będzie dobrze!

Testy! Testy! Testy! Dziś natkęłam się na teczkę mojego Brata, Czwartoklasisty szkoły podst. w której była sterta testów ucznia klasy 3. Grubością konkuruje z moją teczką i testami do rocznego zaliczenia z Chorób Wewętrznych. Żyjemy w erze testów, teścików, pytań zamkniętych, konkretnych, bez rozwinięcia. Jestem w stanie zrozumieć pytania dotycznące nauk ścisłych, bo odpowiedź zazwyczaj jest jedna, ale w humanistycznych...? Na studiach medycznych większość czasu poświęcamy na uczenie się hasłowo. Z jednej strony jest to ograniczające... ale z drugiej... materiału do opanowania jest tak ogromna ilość, że nie dałoby radę każdego hasła nauczyć się od A do Z tak, żeby każda definicja miała ręce i nogi.  Pośpiech! To kolejne słowo towarzyszące naszym czasom... Ale czemu są nim ogarnia dzieci szkoły podstawowej? Przecież tam nauka jest od dziesiątek lat ta sama. Nie zmienia się ilość literek i cyferek do nauczenia. Nazwy zwierzątek i roślinek również nie  zmieniły się...

- Hej - Cześć Bartek. - Co ty tu robisz tak rano? - Idę na praktyki na internę. - Aha, a co to? - Oddział Chorób Wewnętrznych. - Aaaa! - i ta mina niedowierzania kolegi z liceum - bezcenna :) Zaczęły się praktyki i zaczęło się wątpienie w moją wiedzę. Ilość do ogarnięcia mnie przeraża. Królowało oczywiście pytanie "Jaką specalizację wybrałaś?" ... moja odpowiedź powinna brzmieć 'Jaka specjalizacja kiedyś mnie wybierze?', ale że w tym pytaniu nie ma dobrej odp owiedzi wybrałam 'Jeszcze nie wiem' Osłuchałam kilku pacjentów, nawet na EKG coś znalazłam zgodnego z prawdą, więc nie jest tak źle, jak zapowiadali. Chociaż tematem przewodnim w pokoju była dyskusja na temat kto ile ma za dużo pracy na dziś.  Kobieta. Lat 25. Stan po niedokrwieniu mózgu. Rurka tracheotomiczna. Brak kontaktu. Wcześniej - zapalenie trzustki. Pewnego dnia upadła, straciła przytomność. Obudziła się, ale już nie kontaktuje. Rokowanie - lepiej nie będzie. Żona i matka rocz...

III rok za mną. Mikrobiologia i patofizjologia zdane na ładnie wyglądające cyfry, co jest dla mnie miłym zaskoczeniem, bo do tej pory szału w indeksie nie robiłam. Ale... oceny nie świadczą o ilości wiedzy? Tyle, że wiedzy zawsze wydaje mi się, jest za mało.  Medycyna jest ciekawa, to fakt. Medycyna jest trudna? Dla studenta na pewno. Czy dla lekarza, okaże się z czasem. Są chwile, gdy lubię sobie wyobrażać, jak będzie wyglądała moja praca... jakich będę miała pacjentów... co będę im mówiła... no i co oni będą mówili o mnie. Ciekawe... Ale póki co mam 3 - miesięczne wakacje, które zaczęły się Mazurami (faktycznie były urokliwe, tak jak zapowiadano mi zanim pojadę). A samo żeglowanie na środku jeziora w piękną pogodę wyciszyło mnie niesamowicie. Polecam sfrystrowanym stresoholikom. O tak! 3 miesiące i 3 plany jak co roku te same:   więcej książek niemedycznych,  więcej ruchu  i zadbać wreszcie o ciało, niech umysł odpocznie... byle nie ma pra...